🤝 Vaststellingsovereenkomst en wederzijds goedvinden

In de meeste gevallen eindigt een arbeidsovereenkomst op dezelfde manier als deze is aangegaan: met wederzijds goedvinden. Zelfs als het niet meer lekker loopt en je werkgever over wil gaan tot ontslag, kun je met behulp van een vaststellingsovereenkomst met wederzijds goedkeuren uit elkaar.

Er zijn in Nederland drie manieren waarop een ontslagprocedure plaats kan vinden: ontslag via het UWV, via de kantonrechter en met wederzijds goedvinden. Die laatste is de meest voorkomende procedure. Dat komt vooral omdat je op die manier in overleg met elkaar afspraken maakt over de voorwaarden van je ontslag. Die leg je schriftelijk vast in een vaststellingsovereenkomst (ook wel beëindigingsovereenkomst of settlement agreement genoemd).

Grote voordelen van ontslag met wederzijds goedvinden zijn het het dat noch het UWV noch de kantonrechter zich over je ontslagzaak hoeven te buigen. De doorlooptijd is daarom bijna altijd korter en de uitkomst staat vast: namelijk ontslag op basis van de door jullie overeengekomen voorwaarden. Die uitkomst is bij de twee andere ontslagprocedures dikwijls anders. Er zijn echter nog meer voordelen te noemen:

Sinds de invoering van de Wet werk en zekerheid (1 juli 2015) is je werkgever in beginsel verplicht om je bij ontslag met wederzijds goedvinden een transitievergoeding te betalen als je onvrijwillig ontslagen wordt.

Er is zoals altijd veel te doen om deze financiële vergoeding bij ontslag met wederzijds goedvinden. Werkgevers betalen liever geen ontslagvergoeding (voorheen: gouden handdruk of oprotpremie) terwijl werknemers het liefst een zo hoog mogelijk bedrag willen. Omdat de hoogte van de wettelijke transitievergoeding (het bedrag waar je minimaal recht op hebt) tot stand komt middels een vaste formule, kun je je transitievergoeding zelf berekenen.

Wees je ervan bewust dat je niet altijd aanspraak maakt op een transitievergoeding als je met wederzijds goedvinden ontslagen wordt. Als je er niets over opneemt in je vaststellingsovereenkomst én niet over piept, zul je ook geen transitievergoeding ontvangen. Werkgevers proberen soms onder het betalen van een transitievergoeding uit te komen, omdat ze van mening zijn dat je onzorgvuldig, verwijtbaar of nalatig hebt gehandeld. Ook als je op staande voet ontslagen wordt, gaat de ontslagvergoeding mogelijk aan je neus voorbij. Sommige werkgever maken het zelfs zo bont dat ze de transitievergoeding ontwijken door je niet te ontslaan, maar je een slapend dienstverband aan te bieden.

Wist je dat je in veel gevallen na onderhandeling toch in aanmerking kunt komen voor uitbetaling van een transitievergoeding of zelfs aanspraak kunt maken op een billijke vergoeding? Als je via het UWV of de kantonrechter zou worden ontslagen, is je werkgever in de meeste gevallen een transitievergoeding verschuldigd. Omdat die twee ontslagroutes het risico meebrengen dat je ontslag helemaal niet gehonoreerd wordt (bijvoorbeeld als er geen goede ontslagreden is of je ontslagdossier summier is), is een werkgever die echt van je af wil waarschijnlijk bereid om dat risico af te kopen door je alsnog een ontslagvergoeding te betalen. Als je dat spel goed speelt, kan die zelfs hoger zijn dan de wettelijk transitievergoeding.